Christy and Rukmani
May 2008 will be remembered as sad yet memorable month in the history of LGBT movement in Tamilnadu. Two women Christy and Rukmani committed suicide (burnt themselves!) because their families did not let them live their lives and accommodate their love for each other. This incident led to a solidarity meeting and subsequent press releases by various LGBT organizations in Chennai under the umbrella of Shakti Center. This was attended by various members of LGBT organizations, human rights groups and members of the press. The need to establish a support line and a support system for queer women in Chennai was also stressed upon. In memory of these lives lost we invited members of the community to respond with their emotions and reactions to this tragic event.
We also intend to make this the Suicide Awareness Month. We have also updated our website with some content from Gay Bombay’s Meeting On Depression
Dr. Siras, AMU
கிறிஸ்டி மற்றும் ருக்மணி
மே 2008 தமிழ்நாட்டிலுள்ள மாறுபட்ட பாலீர்ப்பாளர்களுக்கு மறக்க முடியாத ஒரு மாதம். கிறிஸ்டி மற்றும் ருக்மணி என்ற இரு பெண்கள் தங்கள் காதலை அங்கீகாரம் செய்யாத அவர்களை ஒன்று சேர விடாத சமூகத்திற்கு எதிராக குரல் கொடுக்கும் வகையில் தீக்கிரையான நாள்.இந்நிகழ்ச்சி மாறுபட்ட பாலீர்ப்பாளர்கள் மத்தியில் ஒரு பரபரப்பை ஏற்படுத்தியது.இன்னும் இது போல உயிர்கள் போகாமல் இருக்க ஏதாவது செய்யவேண்டும் என்ற முயற்சியில் சக்தி மையம் என்ற நிறுவனத்தின் தலைமையில் மற்றும் பல பேர்களின் முயற்சியால் ஒருங்கிணைப்புக் கூட்டம் ஒன்று நடத்தப்பட்டது.பெண்களுக்கான தொலைபேசி மூலம் உதவி போன்றவற்றின் அவசியம் வலியுறுத்தப்பட்டது.
இந்த நிகழ்வுகளை ஒட்டி நம் சமூகத்தில் சிலரது குரல்கள், பாதிப்புகள்..
மேலும் தற்கொலை,உள்ளச்சோர்வு பற்றி அறிந்துக் கொள்ளுதல், தடுப்பு குறித்த புரிதல் ஏற்படுத்தும் முயற்சியாக கே பாம்பேநடத்திய கூட்டத்தில எழுந்த சில கருத்துக்களையும் இடுகிறோம்..
பேராசிரியர் சிராஸ்
பேராசிரியர் சிராஸ்: நினைவாஞ்சலி
Live for the moment, in the now.
The mortality of love, just like the mortality of life is an inevitable event of circumstance. It blooms and fades in what seems like a day, and the time we have is never enough. At the end what matters most is what the heart remembers. At the close, I imagine friends coming together like family; a distinct and vital support system in the wake of a loved one having moved on.
When finally, we succumb to the hurt, are ready to begin healing, and regain the strength that pushed us to live; we realize that it all is something we can’t fight. We make peace with the course of events and celebrate loved loved and life lived.
Nothing is as simple as it seems. Behind every bold facade is a vulnerable human being. Her vulnerability only exposing what is common to us all, even those who vigorously deny it. Love isn’t simple, it is difficult. It isn’t blind, it sees all and is accepting in spite of flaws. It is strong.
Through the obstructive mist, we finally see and this is what we learn… to love unconditionally.
(Dedicated to lives and loves lost – 2008)
Apphia K
 |
tanktops at pride fundraiser dinner pendants subaru bumper stickers massachusetts weddings buttons worn to poetry readings i look at these and only see L.Ramakrishnan |